My Altyd Vrou

Ek kyk vanoggend opnuut na jou

met soveel vreugde wat ek sal onthou,

Blommend soos rankers teen ‘n opklimmuur

takke wat soos arms uitgestrek, soekend na liefde

vatplek soek in ‘n mens se hart.

Soms in die hardheid van liefde, wit verdroog

in die mens se hart, emosievol, soekend na liefde en aanvaarding.

Dan eensklaps kom die liefde soos lentereën

bars die hart oop en bloeisels

met die mooiste – kleur en geur – verskyn.

Tussen die toegevoude blare van die hart

die son die skyn.

Op die wieke van die wind

vind ons genesing van die hart.

Smelt emosies en bekende liggaamsreuke saam

raak ons weg in die liefde

na ons eie plek van seën.